'Zonder Rico Verhoeven viel het fundament weg': het moment waarop alles kantelde?

In dit artikel:

Het zwaargewicht binnen Glory verkeert in beroering sinds het vertrek van Rico Verhoeven, die jarenlang stabiliteit en herkenning bracht. Waar Verhoeven de divisie jarenlang droeg, is nu Mory Kromah — van oorsprong lichtzwaargewicht — tot kampioen gekroond, een ontwikkeling die door velen als symbolisch wordt gezien: niet alleen zijn prestaties tellen, maar ook het ontbreken van stevige tegenweer in de klasse.

In 2025 had Glory op papier een veld van 32 zwaargewichten, maar blessures, terugtrekkingen en wisselvallige optredens ondermijnden de competitie. Voorbeelden zijn Miloš Cvjetićanin (lichtzwaargewicht) die ondanks een finaleplaats moest afhaken met een gebroken teen, en het afhaken van Antonio Plazibat, die eerder indruk maakte maar nu ontbrak als potentieel dragende naam. Dat gebrek aan betrouwbare zwaargewichten staat in schril contrast met wat Lucas Achterberg recent in K-1 liet zien: continuïteit en dominantie van zware categorieën die Glory momenteel missen.

Ook buiten Glory speelt onvrede: bij ONE Championship klaagt men dat zwaargewichten te weinig vechten, en bij de UFC zoekt de divisie eveneens naar stabiliteit. Glory kondigde deze week een 12-mans lichtzwaargewichtstoernooi voor april aan — een kans om momentum terug te winnen en mogelijk 2026 te vullen. De markt voor een hernieuwd zwaargewichtsucces ligt open; de vraag is welke vechters en promoties het lef hebben om die leegte te vullen.