"Krijgen we ooit nog een tweede Rico Verhoeven?" - grote vraag voor kickboksen

In dit artikel:

Rico Verhoeven stapte op bij Glory en gaf zijn zwaargewichtstitel terug, waarmee een tijdperk in het Nederlandse kickboksen ten einde kwam. Glory besloot de titel toe te kennen via een toernooi; Mory Kromah werkte zich overtuigend naar de eindstrijd, maar die finale tegen Miloš Cvjetićanin kreeg geen echt hoogtepunt: Cvjetićanin moest opgeven door een eerder opgelopen gebroken teen, waardoor Kromah kampioen werd zonder het klokslagmoment dat een nieuwe heerser vaak legitimeert.

Sportief staat Kromah nu bovenaan, maar het voelt anders dan bij Verhoeven, die naast ringoverwinningen ook landelijke bekendheid genoot dankzij tv-optredens en een professioneel marketingapparaat. Die brede zichtbaarheid maakte van Verhoeven een merk en van het zwaargewichtssucces een publiek verhaal; die laag ontbreekt bij de nieuwe kampioen.

De discussie draait dan ook niet alleen om wie de beste vechter is, maar wie de sport ook buiten de ring kan dragen. Dat hoeft niet per se uit Glory te komen: organisaties als Enfusion (met Thian de Vries) en K-1 (met talenten als Darryl Verdonk) bouwen elders aan sterprofielen. Mogelijk komt de volgende grote Nederlandse naam uit een lichtere gewichtsklasse, en evenzeer door uitstraling en media-aanwezigheid als door titels.

Kortom: Kromah heeft de gordel, maar de vraag of er een nieuwe publieke boegbeeld ontstaat hangt af van sportieve dominantie plus effectieve profilering — iets waarin Glory veel kandidaten heeft, mits zij goed worden gepresenteerd aan een breed publiek.